เปิดเทอมใหม่

posted on 30 Jun 2011 19:28 by petitee in Thought
 
ตื่นเต้นๆ พรุ่งนี้แล้ววว ที่จะต้องกลับไปเป็นมนุษย์เงินเดือนเหมือนเดิม
งานใหม่ ที่ใหม่ เพื่อนใหม่
รู้สึกอย่างกับกลับไปเป็นเด็กเพิ่งเปิดเทอมอีกครั้งนึง ^^
 
ถึงจะวนเวียนอยู่ในสายงานเดิม ที่ทำงานก็ละแวกเดิมก็เถอะ
แต่คงเพราะเราไม่ค่อยชอบการปรับตัวกับสภาพอะไรใหม่ๆเท่าไหร่น่ะ
ที่เก่าที่เคยทำก็อยู่มานานหลายปี จะว่าสบายก็ใช่ หนักหนาสาหัสก็ไม่เชิง
ออกแนวสบายใจ อยู่กันแบบพี่น้อง
(แต่หลังๆมันพี่น้องมากเกิ๊นนน ไม่ไหวๆ คนมันเริ่มแก่แล้วต้องหาความมั่นคงบ้างอ่ะนะ - -")
พอจะก้าวเข้าไปสู่อะไรใหม่ก็เลยออกจะตื่นเต้นผสมกังวลอย่างนี้แหละ
 
นี่แหละน้าา ที่เค้าว่า ความผูกพันทำให้คนเราอ่อนแอ
 
เพราะมันติดไง ติดทั้งที่ ติดทั้งคนรอบข้าง ติดความเคยชิน
แต่ถ้าไม่ก้าวต่อไป เราก็จะย่ำอยู่กับที่ เพราะฉะนั้น ...ไฟ้ท์โตะ+++ >_<
 
วันนี้แวะไปเยี่ยมออฟฟิดเก่ามา เพื่อไปนั่งเม้าท์ กินข้าวเที่ยงประสาสาวๆ สนุกสนาน
หัวหน้าถามว่า มารวมรุ่นเรอะงัย XD
ก็เฮฮาดี บรรยากาศครึกครื้น มีแต่คนส่งเราไปดี ฮ่าๆ (เหมือนไปทำงานไกลเนอะ)
ไปยึดโต๊ะทำงานเป็นฐานนั่งเม้าท์แตก มันก็ดูไม่ดี เลยซื้อขนมติดมือไปซักหน่อย
ขนมปังกับเค้กนมสดร้าน Kim's ซ ละลายทรัพย์ อร่อยใช้ได้เลย^^
 
 
อ่าาาา รู้สึกว่าไม่ได้เข้า exteen นานมากกกก
พักนี้ร้านเสื้อในเนทเล็กๆของเราที่เพิ่งตั้งไม่นานเริ่มขายดีอย่างไม่น่าเชื่อ
เวลาที่เราทำอะไรบางอย่างขึ้นมาจาก 0 แล้วมันเริ่มค่อยๆเติบโตขึ้น
กลายเป็น 1 2 3 4 หรือต่อไปเรื่อยๆได้นี่ มันสุขใจจริงๆ ^^
 
 
Haikei chichiue sama หยิบเอาซีรี่ส์เรื่องนี้มาดูเป็นรอบที่สาม
คราวล่าสุดนี่ให้แฟนมานั่งดูด้วย เพราะเค้ายังไม่เคยดู แต่จริงๆก็เพราะว่าตัวเองนั่นแหละที่อยากดู ฮ่าๆ
 
ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า Dear Father (แปลเเอาเองว่า ถึงคุณพ่อที่เคารพ)
เนื้อเรื่องหลักก็ประมาณว่า ตัวเอก ซึ่งเป็นผู้ช่วยพ่อครัว ทำงานในร้านอาหารญี่ปุ่น
พยายามตามหาพ่อที่ตัวเองไม่รู้ว่าเป็นใคร ถามแม่แม่ก็ไม่ยอมบอก
 
เรื่องราวเกิดขึ้นในย่าน Kagurazaka ในโตเกียว
ย่านนี้เป็นย่านเก่าแก่ อยู่ใกล้ๆกับพระราชวังอิมพีเรียล
เป็นย่านที่มีร้านอาหารญี่ปุ่นเก่าๆแบบที่มีเกอิชามาแสดงให้ดู อะไรประมาณนั้นอยู่เยอะ
แต่เราก็ไม่รู้ทำไม เค้าว่าย่านนี่้ก็เป็นย่านที่มีร้านอาหารฝรั่งเศสมากระจุกอยู่เยอะเหมือนกัน
เลยไม่แปลกใจว่า ทำไมพระเอกถึงมาเจอกับนางเอก ที่เป็นทำงานเป็นคนทำเบเกอรี่แถวๆนี้ได้
 
เลยทำให้นอกจากเรื่องอิพระเอกตามหาพ่อแล้ว
ยังมีเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของชุมชน ตามประสาย่านเก่าในเมืองใหญ่ที่เจริญแล้วอยู่ด้วย
ทั้งเรื่องของตัวเอก เรื่องของคนในร้านอาหาร คนในชุมชน ก็ดำเนินไปโดยผ่านทางมุมมองของพระเอกนี่ล่ะ
เวลาเกิดเรื่องอะไรขึ้น อิตาอิปเป (ชื่อพระเอกในเรื่อง) ก็จะรำพึงรำพันว่า
...ถึงคุณพ่อที่เคารพ... แล้วก็จะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้พ่อ (ที่ไม่รู้จัก) ฟัง
 
 
 
 
เป็นเื่รื่องที่เราชอบมากกกก เพราะมุมกล้องสวยดี เนื้อเรื่องเรียบๆแต่ก็มีฮาทุกตอน
หลายคนในเนทก็บอกว่าน่าเบื่อ เศร้า..ก็แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน
 
เรื่องนี้ทำให้เราอยากไปนั่ง Canal cafe ร้านกาแฟริมน้ำที่พระเอกไปนั่งคุยกับนางเอก
ถึงขั้นถามหาข้อมูลเส้นทางไปในบอร์ดพันทิปเมื่อคราวที่จะไปเที่ยวญี่ปุ่นเมื่อปีที่แล้ว
แต่เซียนเที่ยวญี่ปุ่นในบอร์ดกลับบอกว่า
ไปนั่งร้านแมคฯฝั่งตรงข้ามก็ด้ายยย วิวดีพอกัน แต่ค่าอาหารถูกกว่าเป็นไหนๆ!! xD
 
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้แวะไปค่ะ เพราะไม่มีเวลาพอ ฮ่าๆ
ถ้าปีนี้ ปีหน้า สะสมบุญวาสนาพอ คงมีโอกาสได้ไปเยือน :)